บทที่ 66 คำสาปสุริยะนกเขาไม่ขัน

บทที่ 66 คำสาปสุริยะนกเขาไม่ขัน

และในเวลานั้นเองเหนือเขาปู้โจว โจวหยานยืนอยู่บนนครเทพปู้โจว ในดวงตาเผยประกายระยิบระยับออกมาสายหนึ่ง

"เป็นเช่นนี้จริง ๆ ทุกอย่างถูกเร่งให้เร็วขึ้น ช่วงเวลานี้กระแสแห่งฟ้าดินกำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างเงียบเชียบ ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงนั้นกรรมอันยิ่งใหญ่ของอูอสูรยังคงเดิม แต่ว่าจุดเวลาทั้งหลายกลับพากันแปรเปลี่ยนไป"

"ดูเหมือนว่าความเปลี่ยนแปลงทั้งหมดล้วนเกิดขึ้นเพราะการตื่นก่อนกำหนดของเผ่าอู อีกทั้งกลยุทธ์ของเผ่าอูในยามนี้ ก็ทำให้เผ่าอสูรซึ่งเป็นศัตรูคู่อาฆาตเกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างเงียบ ๆ เช่นกัน!"

"เผ่าอูตื่นก่อนเวลานั้นไม่เป็นไร!"

"ทว่า จะปล่อยให้ตี้จุนและไท่อีทุ่มเทกับการสร้างกิจการไม่ได้ เผ่าอูในตอนนี้ยังไม่สามารถเอาชนะเผ่าอสูรได้อย่างเด็ดขาด!"

เหนือเก้าชั้นฟ้า กลุ่มดาวเคลื่อนย้าย กฎแห่งฟ้าดินจึงปรากฏเด่นชัด

อืม?

ทันใดนั้น มุมปากของโจวหยานก็เผยรอยยิ้มออกมาสายหนึ่ง แหะ ๆ ๆ ในที่สุดหนี่วาก็ลงมือแล้ว

การกำเนิดของราชสำนักสวรรค์และการสถาปนาเผ่าอสูรคือกรรมอันยิ่งใหญ่ โจวหยานเป็นเพียงเซียนทองคำหุนหยวน แม้ในยามนี้จะฝึกฝนวิชาเสวียนเก้าวัฏและวิชาหยวนเก้าวัฏไปพร้อมกัน ทั้งร่างกายและวิญญาณรุดหน้าไปพร้อมกัน อีกทั้งยังมีประสบการณ์การบำเพ็ญที่มหาเทพผานกู่อภิบาลทิ้งไว้ ความเร็วในการฝึกฝนจึงรุดหน้าไปนับพันลี้ในวันเดียว