บทที่ 64

บทที่ 64

เจ้าจู้หรงผู้นี้ไม่เคยยอมเสียเปรียบผู้ใด มักจะวิ่งไปอยู่แถวหน้าสุดเสมอ ได้ที่หนึ่งตลอดกาล

"โอ๊ย น้องสิบสามสุดที่รัก น้ำเต้าใบนั้นเป็นของพี่ชายคนนี้ได้รึยัง"

ยังคงเป็นท่าทางเดิม น้ำเสียงเดิม ท่าทียียวนกวนประสาท จนตอนนี้โจวหยานชินเสียแล้ว

ทำได้เพียงส่ายหน้าเบา ๆ และเลือกที่จะเมินเฉย ขืนต่อปากต่อคำด้วยเจ้าจู้หรงมีแต่จะยิ่งได้ใจ ปล่อยให้มันบ่นพึมพำอยู่คนเดียวเสียยังดีกว่า

ดวงตาของจู้หรงเป็นประกายสีแดงจ้า กวาดสายตามองสำรวจน้ำเต้าวิเศษเหล่านี้ไม่วางตา ตอนนี้พวกเขาทุกคนต่างก็มีวิญญาณปฐมแล้ว สามารถหลอมรวมสมบัติวิญญาณบรรพกาลได้เสียที

แน่นอนว่าวิญญาณปฐมของพวกเขายังคงอ่อนแอเกินไป หากจะลงมือหลอมสร้างเองย่อมลำบากยากเย็น ยามนี้เมื่อโจวหยานช่วยหลอมสร้างน้ำเต้าวิเศษเหล่านี้จนเสร็จสิ้น ย่อมช่วยประหยัดเวลาที่พวกเขาเฝ้ารอคอยมาเนิ่นนานได้เป็นยอดดี

เพียงแค่นำไปหลอมผสานต่อก็ใช้การได้ทันที