บทที่ 47

บทที่ 47

"ทวงคืนสิ่งของของพวกเจ้าอย่างนั้นรึ"

ตี้จุนและไท่อีชะงักไปวูบหนึ่ง ก่อนที่ในเวลาต่อมาจะแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธเกรี้ยวขึ้นมาทันที ในยามนี้ในใจต่างตระหนักแน่ชัดแล้วว่า บรรพอูทั้งสิบสามจู่โจมมาเยือนดาวสุริยันในครานี้ด้วยจุดประสงค์ใด

บนดาวสุริยันจะมีสิ่งใดที่เกี่ยวข้องกับพวกบรรพอูได้เล่า

ย่อมมีอยู่เพียงสิ่งเดียวเท่านั้น

นั่นก็คือสมบัติวิเศษเบิกฟ้าของมหาเทพผานกู่ ระฆังโกลาหล สมบัติชิ้นนี้แท้จริงแล้วคือสิ่งของของมหาเทพผานกู่ และบรรพอูทั้งหลายก็คือทายาทผานกู่

ย่อมต้องมีความเกี่ยวพันกันเป็นธรรมดา

ระฆังโกลาหล เป็นสมบัติวิเศษกำเนิดคู่กายของไท่อี แม้ว่าทั้งสองคนอย่างตี้จุนและไท่อีจะเคยร่วมกันขบคิดสงสัยมาโดยตลอดว่า เหตุใดไท่อีผู้เป็นเจ้าแห่งดาวสุริยัน ถึงได้มีสมบัติวิเศษของผานกู่กำเนิดคู่กายมาด้วย