กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 45
"มรดกตกทอดของเทพบิดาอย่างนั้นหรือ"
ซานชิงสะดุ้งตกใจไปวูบหนึ่ง ตามด้วยความโกรธเกรี้ยวที่พรั่งพรูออกมา บนใบหน้าเต็มไปด้วยความดูแคลนและเยาะเย้ยถากถาง
หยวนสื่อส่งเสียงหัวเราะลั่น หันไปมองบรรพอูทั้งหลาย ความดูแคลนบนใบหน้านั้นไม่ได้ปิดบังเลยแม้แต่น้อย ราวกับลืมเรื่องที่เคยถูกบรรพอูสั่งสอนเอาไว้อย่างเจ็บแสบไปเสียสนิท
การหลบหนีอย่างอนาถในครานั้น บรรพอูยังคงจำได้ขึ้นใจ
"พวกเจ้าเหล่าบรรพอู ต้องการมรดกตกทอดที่เทพบิดาทิ้งไว้หรอกหรือ"
หยวนสื่อเอ่ยปากพูดไปก็หัวเราะไป สำรวจมองบรรพอูด้วยท่าทีดูถูกเหยียดหยาม
ยามนี้สีหน้าของบรรพอูที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกลับมืดมนลง โจวหยานยิ่งฉายแววตาดุดันอันตราย หรี่ตาทองมองหยวนสื่อที่ยังคงหัวเราะไม่หยุด มุมปากปรากฏรอยยิ้มเยียบเย็น
"แหม ๆ ๆ หยวนสื่อ พวกเจ้าซานชิงนี่ช่างแผลหายแล้วลืมเจ็บเสียจริง หรือว่าอยากให้พวกเรามอบชุดตรวจสุขภาพตูเทียนสักชุด เพื่อช่วยคลายเส้นคลายตัวให้พวกเจ้าดีเล่า"