บทที่ 27

บทที่ 27

เอือก!

เมื่อซานชิงได้ยินวาจาของตี้เจียง ย่อมต้องสะดุ้งตกตะลึงไปชั่วขณะ แต่ทว่าในเวลาต่อมา ภายในใจกลับพลันบังเกิดเพลิงโทสะอันไร้ขอบเขตพวยพุ่งขึ้นมา

พวกเขาทั้งสามคือผู้ที่แปลงกายมาจากวิญญาณปฐมของผานกู่ เป็นสายตรงผานกู่เชียวนะ!

ผู้ใดในโลกหงฮวงบ้างจะไม่ไว้หน้าพวกเขาสักสามส่วน

พวกคนเถื่อนเหล่านี้ กลับกล้าหยามเกียรติกันถึงเพียงนี้

การนี้ทำให้ซานชิงผู้ถือตัวว่าสูงส่งมาโดยตลอด ถึงกับสติแตกพังทลายลงในชั่วพริบตา

ให้ตายสิ ที่แท้ไม่ใช่เพราะพวกเราแย่งชิงน้ำเต้าวิเศษกับเหล่าบรรพอูเหล่านี้ ถึงได้ถูกพวกเขาขวางทางไว้ แต่แท้จริงแล้วมาหาเรื่องกันโต้ง ๆ ต่างหากเล่า

ยามนี้ เพลิงโทสะในใจของซานชิงลุกโชนขึ้นมา ทั้งยังไม่มีความคิดที่จะยอมสงบศึกและปล่อยให้เรื่องจบลงด้วยดีเหมือนเช่นตอนแรก ที่คิดเพียงแค่ขอให้บรรพอูทั้งสิบสองเปิดทางแล้วพวกตนก็จะไม่ถือสาหาความอีก