กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ช่างวิเศษจริง ๆ!” ซูเฉียนจ้องมองผลไม้หอมกรุ่นที่ห้อยอยู่บนกิ่งสูงอย่างไม่ละสายตา ใจก็สั่นระริกอยู่เหมือนกัน แต่พอคิดว่าตาแก่กับยายแก่คนนั้นไม่ใช่ตัวละครธรรมดา ๆ เขาจึงได้แต่กลืนน้ำลายลงคออย่างแห้งผาก
“เพื่อบ่มเพาะผลไม้ผลนี้ถึงกับต้องใช้พลังทำลายล้างไปมากขนาดนี้? ไม่ชอบมาพากล! ระดับของพลังทำลายล้างนี้ก็ไม่ต่ำเลย!”
ซูเฉียนรีบพลิกกายเลื้อยไปข้างแอ่งน้ำสีดำสนิทนั้น ตรวจสอบด้วยการสัมผัสอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นซูเฉียนก็พยักหน้า