กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"เวโรนิกา"
ซูเฉียนตะโกนเรียกหลายครั้ง แต่ภายในเมค้าผู้สร้างอันกว้างใหญ่ นอกจากเสียงสะท้อนของซูเฉียนแล้วไม่มีเสียงตอบ
"ฮ่าๆ ก็ใช่ เพราะนี่ไม่ใช่การสร้างจริงๆ" ขณะที่ซูเฉียนกำลังคิดหาแผนใหม่ จู่ๆ เสียงที่คุ้นเคยและอบอุ่นก็ดังขึ้น
[คุณซูเฉียน สวัสดี ฉันอยู่ค่ะ] เสียงของเวโรนิกาทำให้ซูเฉียนดีใจมาก
"เอ๊ะ เวโรนิกานายอยู่จริงๆ เหรอ ฮ่าๆๆ ดีมาก เดี๋ยวนายช่วยฉันควบคุมยานรบสองลำกับเมค้าไททัน รอคำสั่งจากฉัน" ซูเฉียนอารมณ์ดี ยิ้มกว้าง คลายคิ้ว สบายใจมาก
[รับทราบ]
ซูเฉียนขับหุ่