กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เขาอายุน้อยขนาดนี้ได้อย่างไร? หรือว่าเขาแปลงโฉมมา? อูย! ต้องยอมรับว่าแร่แก่นชีวิตนั้นช่างมหัศจรรย์จริง ๆ หากฉันค้นพบมันเมื่อยี่สิบปีก่อน... ไม่สิ! สิบปี สิบปีก็พอ หากสิบปีก่อนฉันพบสิ่งนี้ เกรงว่าดาวกลไกของฉันคงได้เปลี่ยนสภาพอย่างสมบูรณ์แล้ว!” สายตาของโมซทิงเกอหม่นลงชั่วขณะ
“มา! เชิญนั่ง!”
ภายใต้การนำของโมซทิงเกอ ซูเฉียนเดินเข้าไปในประตูบานใหญ่ที่ประกอบขึ้นจากกลไกนับไม่ถ้วน และทุกสิ่งตรงหน้าช่างราวกับความฝัน ราวกับว่าซูเฉียนกำลังอยู่ในฝัน