กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
-------------------------------------
“ครืด ครืด——” จู่ ๆ แผ่นศิลาสีม่วงดำแผ่นหนึ่งก็ผุดขึ้นมาจากใต้พื้นดิน ซูเฉียนมองแผ่นศิลาที่อยู่ตรงหน้าด้วยความสนอกสนใจ พอเขาเอื้อมมือไปแตะแผ่นศิลานั้น แผ่นศิลาก็ราวกับฟื้นคืนชีพ จู่ ๆ ลายเส้นสีทองทึบเส้นแล้วเส้นเล่าก็ผุดขึ้นมาจากกลางแผ่นศิลา
ซูเฉียนสังเกตแผ่นศิลาอย่างละเอียด จากนั้นก็พยักหน้าอย่างใช้ความคิด
“ดังนั้นตอนนี้ภายในมิติแห่งนี้เหลือเพียงสิบคนแล้วใช่ไหม?”