กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คลื่นความสั่นสะเทือนประหลาดที่ไร้แสงและไร้สีสายหนึ่งปกคลุมขอบเขตแห่งนี้ขึ้นในพริบตา ราวกับแม้แต่มิติและเวลารอบด้านก็ถูกเสริมให้แข็งแกร่งดั่งป้อมปราการจนไม่อาจสั่นคลอนได้แม้เพียงเสี้ยว
ในดวงตาของชายชราผู้นั้นเผยสีหน้าตื่นเต้นที่ไม่ได้เห็นมานาน ก่อนจะพึมพำขึ้น
“ดูท่าทางนางจะจากไปจริง ๆ แล้ว ส่วนคลื่นความสั่นสะเทือนประหลาดนี้ คิดว่าคงเป็นสมบัติล้ำค่าบางอย่างกระมัง”
“นางช่างกล้าทิ้งมันไปจริง ๆ พูดเช่นนี้แล้ว เกรงว่าในขอบเขตแห่งนี้จะซ่อนรากฐานของนางไว้แน่ ๆ ฮึ ๆ”