กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ยินดีด้วยนะครับดยุกซูเฉียน ที่ได้บรรลุถึงแก่นแท้ของพลังชีวิต”
ราชินีไอลูเอินแย้มยิ้มกล่าวกับซูเฉียน
ซูเฉียนเกาหัวพลางตอบกลับอย่างเคอะเขิน
“โธ่ ก็แค่โชคช่วยครับ โชคช่วยทั้งนั้น”
มันก็จริงของเขา เพราะเขาใช้เขตแดนแห่งตรรกะช่วยให้การเปลี่ยนผ่านระหว่างพลังความว่างเปล่ากับพลังชีวิตสำเร็จได้อย่างแยบยล
ไอลูเอินมองซูเฉียนพลางเหม่อลอยไปชั่วขณะ
‘ควรจะถามเขาดีไหมนะว่าพลังอาณาจักรเมื่อครู่นี้มาจากไหน?’
‘ช่างเถอะ ของแบบนี้ถือเป็นความลับส่วนบุคคล การเอ่ยปากถามตอนนี้คงดูเสียมารยาทเกินไป’
ราชินีไอลูเอินครุ่นคิดอยู่หลายตลบ สุดท้ายก็ตัดสินใจล้มเลิกความคิดนั้น
หลังจากนั้นซูเฉียนก็ถามขึ้นอีกครั้ง