กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ท่านดยุคซูเฉียน ปล่อยให้เธอดูดกลืนพลังงานในคทาผู้ล้างโลกแห่งห้วงว่างต่อไปไม่ได้แล้ว”
“ผมรู้สึก...รู้สึกว่าเธอใกล้จะก่อร่างเขตแดนได้แล้วในตอนนี้!”
อูเค่อจือรีบเอ่ยเตือน
ซูเฉียนพยักหน้า แล้วขับเมค้าพาอูเค่อจือหันกลับไปยังเรือรบพิฆาตดาวทันที
“จะหนีไปไหน!”
เห็นเพียงลี่ซางจัวชูคทาผู้ล้างโลกแห่งห้วงว่างขึ้นสูง พลังความว่างเปล่าสีม่วงดำสายหนึ่งก็แผ่ปกคลุมทั่วบริเวณในพริบตา ความรู้สึกที่ราวกับบดบังฟ้าปิดตะวันก็โหมกระหน่ำเข้ามาทันที
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ในยามนี้ ฉันคือผู้ปกครองฟ้าดินผืนนี้!”
“จงกลายเป็นสุญญตาทั้งหมดเสีย!”
เสียงแก่ชราสำเนียงหนึ่งดังออกมาจากร่างกายของ