กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทว่าในยามนี้น้ำแข็งเยือกแข็งทีละก้อน ๆ กลับกระดุกกระดิกไม่หยุด ราวกับต้องการหลอมรวมเข้าด้วยกัน
“หึ! ยังจะเล่นต่ออีกหรือ?”
ซูเฉียนขยับความคิดทันที แมลงพิษห้วงว่างทีละตัวก็คลานขึ้นไปบนน้ำแข็งเยือกแข็งก้อนหนึ่ง แล้วเริ่มเกาะกินทันที
น้ำแข็งเยือกแข็งอีกหลายก้อนก็กระดุกกระดิกหลบไปด้านข้างในพริบตา
ในที่สุดน้ำแข็งเยือกแข็งอีกหนึ่งก้อนก็ถูกแมลงพิษห้วงว่างกัดกินจนหมด ส่วนน้ำแข็งเยือกแข็งก้อนอื่น ๆ เมื่อกระดุกกระดิกเข้ามารวมกันก็กลายเป็นลี่ซางจัวอีกครั้ง
“พรวด—”
เลือดสดพวยพุ่งออกมาอีกคำหนึ่ง ลี่ซางจัวกุมหน้าอกด้วยสีหน้าหวาดกลัว
“ดูท่าวันนี้คงต้องใช้สิ่งนั้นจริง ๆ แล้วสินะ?”
“แต่เกรงว่าผลงานที่เผ่าน้ำแข็งบ่มเพาะมาหลายปีจะต้องถูกเผาทิ้งเป็นเถ้าถ่านเสียแล้ว!”
ลี่ซางจัวพึมพำ