กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ท่านเหริ่นหวง โปรดเข้าไปพักในโถงด้านในสักครู่!”
เจียเป๋ยเลี่ยเมื่อกลับมาก็รีบอุ้มไข่ทองนั้น
สองมือของเขาลูบคลำอักขระเผ่าเทวทูตที่ส่องประกายไม่หยุดบนไข่ทีละเส้น ๆ อยู่ตลอด
จากนั้นสะบัดมือขวาครั้งหนึ่ง ทันใดนั้นก็มีประตูหินบานหนึ่งปรากฏขึ้นในตำหนักศักดิ์สิทธิ์ เป็นเชิงบอกให้เฉินคงอิ่งเข้าไปพัก
เฉินคงอิ่งพยักหน้า ในใจสงบลงไม่ได้อยู่เนิ่นนาน
“เกือบไปแล้ว…เกือบไปแล้ว ฉันก็เกือบได้เข้า[ตำหนักรูนศักดิ์สิทธิ์]เหมือนกัน”
เมื่อประตูหินปิดลงอีกครั้ง อูเอ่อร์กับราฟาเอลก็รีบเข้ามาใกล้
“ไข่ทองนี้คือ[เทวทูตเทวาใหญ่-มี่เจียเล๋อ-ไข่เอ๋อร์]ที่ฉันเคารพที่สุดงั้นหรือ?”
ราฟาเอลเบิกตากว้าง สีหน้าไม่เชื่อเลยแม้แต่น้อย
อูเอ่อร์ที่อยู่ข้าง ๆ ก็จ้องไข่ทองเงียบไม่พูดเช่นกัน