กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมฆดำทะมึนทะมัดห่อหุ้มเกาะจินเฉิงไว้รอบด้าน มืดมิดไปหมด เกาะจินเฉิงในตอนนี้จึงมืดมนไร้แสงสว่างทันที
ประชาชนที่ยังคงทำงานบูรณะต่างหยุดงานในมือ ต่างก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าด้วยสายตาเต็มไปด้วยความสงสัย
"ปิ๊บๆ มีพี่น้องที่อยู่เกาะจินเฉิงไหม ทำไมท้องฟ้าถึงมืดลงอย่างกะทันหันอย่างนี้"
"ไม่รู้สิ"
"เอ๊ะ ไม่ใช่บอกว่าเหริ่นหวงกับเทพเฉียนทั้งสองอยู่ที่เกาะจินเฉิงเหรอ"
"ใช่แล้วๆ แต่พูดถึงนิมิตบนท้องฟ้านี่ เกรงว่าเป็นเผ่าความว่างเปล่ากลับมารุกรานอีกครั้งแล้วใช่ไหม"