กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 487 สงสัยในชีวิต
“ก๊อก ก๊อก ก๊อก”
ซูจื่อเม่ยยังไม่ทันลืมตา ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู
“ใครน่ะ” เช้าขนาดนี้มาหานางทำไม
ซูจื่อเม่ยมองท้องฟ้า ตอนนี้เพิ่งฟ้าสาง ยังไม่ถึงยามอิ๋น (หลังตีสามเล็กน้อย) ด้วยซ้ำ
“ข้าเอง อวิ๋นเหนียง”
อนุภรรยานอกเรือนของท่านอา ยังไม่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นภรรยาเอก กลับมาเคาะประตูห้องนางแต่เช้าตรู่ ช่างน่าแปลกเสียจริง
ซูจื่อเม่ยเปิดผ้าห่มออก ยืดเส้นยืดสายอย่างไม่รีบร้อน
นางหยิบเสื้อผ้าจากมิติเก็บของมาสวม
จัดการตัวเองเรียบร้อยแล้วจึงเปิดประตู