กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 447 ออดอ้อนในอ้อมกอดบอสโลก (31)
“จื่อเม่ยยังเด็ก ชอบอะไรได้ไม่นานหรอก”
แววตาเซวียหรงหม่นลง “พี่ซือเป็นคนดีขนาดนี้ แต่เธอกลับไม่รู้จักเห็นค่า ทั้งยังร่วมมือกับคนนอกเล่นงานพี่ซือ ประสบการณ์กับอุปกรณ์ที่พี่ซืออุตส่าห์หามาได้หายไปหมด น่าเสียดายจริง ๆ”
“ฉันรู้ว่าฐานะของฉันต่ำต้อย ไม่คู่ควรกับพี่ซือ และก็ไม่กล้าหวังว่าพี่ซือจะชอบฉัน”
เซวียหรงยิ้มขื่น “ถ้าพี่ซือชอบฉันหมดใจเหมือนที่ชอบจื่อเม่ย ฉันก็คงตายตาหลับแล้ว ฉันอิจฉาจื่อเม่ยจริง ๆ ถ้าฉันเป็นเธอ ฉันจะอยู่กับพี่ซือดี ๆ แน่นอน”
นั่นสินะ
ถ้าเซวียหรงเป็นซูจื่อเม่ยก็คงดี
เซวียหรงรู้ความ เชื่อฟัง ทั้งยังรักเขาหมดหัวใจ