กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 427 ออดอ้อนในอ้อมแขนบอสโลก (11)
“พี่ ผมรู้สึกเหมือนจะกลับเข้าร่างได้แล้ว แต่ในใจก็ยังรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ”
ซูจื่อเม่ยมองซูหลินเฟิง น้ำเสียงเจือความท้อแท้อยู่เล็กน้อย
แน่นอนว่าผู้ที่อยู่ขั้นแก่นทองคำอย่างเธอย่อมออกไปได้ทุกเมื่อ
แต่ในเมื่อสุดที่รักอย่างลู่เยี่ยนอยู่ในเกมทั้งคน แล้วเธอจะรีบร้อนออกไปทำไม
สู้ใช้เวลาเล่นกับเซวียหรงและซือเหวินป๋อให้สนุกดีกว่า
เมื่อได้ยินซูจื่อเม่ยพูด สีหน้าซูหลินเฟิงก็เผยความยินดีขึ้นมาเล็กน้อย