กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 330 คุณหนูตัวจริงที่ใครก็เอื้อมไม่ถึง (8)
คนทั่วไปถ้าได้ยินครูพูดแบบนี้ ก็คงเขินจนรีบนั่งตัวตรงและตั้งใจฟังบทเรียน
แต่หลินซวงซวงกลับไม่ทำ เธอนั่งอยู่บนเก้าอี้ อ้ำอึ้งว่า “อาจารย์ ฉัน…” น้ำเสียงเจือสะอื้น
จมูกกับดวงตาแดงก่ำไปหมด
ดูน่าสงสารจับใจ
เด็กผู้ชายในห้องเห็นแล้วก็ไม่พอใจขึ้นมาทันที
พวกเขาอดตำหนิครูไม่ได้ “อาจารย์เข้มงวดเกินไปหรือเปล่า ทุกคนก็รู้ว่าครอบครัวของหลินซวงซวงเพิ่งเกิดเรื่อง เธอก็เสียใจเหมือนกันนะ”
มือที่ถือชอล์กของครูชะงักไปเล็กน้อย
เธอสอนหนังสือมา 20 กว่าปีแล้ว เคยเจอนักเรียนมาทุกรูปแบบ แต่ห้องเรียนนี้กลับแปลกมาก