กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 314 ออดอ้อนในอ้อมกอดท่านจอมพลน้อย (35)
“ลู่เฟยหงอยากพบเธอมาตลอด ต่อให้เธอไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขา เขาก็เป็นหลานชายในอนาคตของเธอ ไม่จำเป็นต้องไปบาดหมางกับเขา”
“ถ้าเธอกังวลว่าลู่เยี่ยนจะไม่เห็นด้วย ก็กลับไปอยู่บ้านสิ”
ซูซิ่วซิ่วยิ้มมองซูจื่อเม่ย “เธอไม่ต้องห่วงท่านแม่หรอก ตอนนี้ในสายตาพ่อมีแต่อนุภรรยาคนใหม่ ไม่มีท่านแม่แล้ว ท่านแม่ยังต้องยุ่งกับการแย่งความโปรดปรานอยู่เลย จะเอาเวลาที่ไหนมาหาเรื่องเธอ?”
ตอนซูซิ่วซิ่วพูดถึงฮูหยินซูสกุลหวัง ฟังดูราวกับเอ่ยถึงตัวละครในหนังสือนิทานเสียมากกว่า คุ้นเคยกันอย่างคนแปลกหน้า ไม่เหมือนกำลังพูดถึงแม่ของตัวเองเลย