กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 309 ออดอ้อนในอ้อมกอดท่านจอมพลน้อย (30)
“รีบยกโต๊ะเร็วเข้า มัวชักช้าอยู่ทำอะไร?” ฟางไฉ่จิงรู้สึกว่าใบหน้าของเธอเจ็บมาก แขนก็แสบร้อนไปหมด
เท้าราวกับถูกใส่โซ่ตรวนหนักอึ้ง จนแทบขยับไม่ได้
เธอยกโต๊ะอยู่ที่นี่มาตลอดทั้งคืน
ถ้ายกโต๊ะไม่เสร็จ คนเลวที่เฝ้าหน้าประตูก็จะเอาปืนจ่อเธอ
เธอไม่เคยถูกปฏิบัติแบบนี้มาก่อนเลย
เมื่อครู่ท่านแม่เพิ่งส่งคนมารับเธอได้อย่างยากลำบาก
แต่ทำได้แค่มองจากนอกโรงเรียน ช่วยอะไรไม่ได้เลย
เธอรู้สึกว่าถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป เธอคงหมดสภาพแน่
ถ้ามีใครมาช่วยเธอได้ก็คงดี