กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 305 ออดอ้อนในอ้อมอกท่านจอมพลน้อย (26)
ซูจื่อเม่ยเอ่ยขึ้นอย่างเนิบช้า “ฉันไม่ได้บอกว่าเป็นเธอ คนที่ฉันอยากตรวจจริง ๆ คือเพื่อนร่วมชั้นคนนี้ต่างหาก”
ซูจื่อเม่ยชี้ไปทางเฉินรั่วรั่วเบา ๆ “นักเรียนเฉินรั่วรั่ว เธอว่าเราควรขอดูมือเธอหน่อยไหม?”
ใบหน้าของเฉินรั่วรั่วซีดเผือด “มะ ไม่ได้”
เซี่ยจือมองสีหน้าของเฉินรั่วรั่ว แล้วมองท่าทีอึกอักพูดไม่ออกของเธอ ก็เข้าใจแล้วว่ายังมีอะไรให้สงสัยอีก
เรื่องนี้เป็นฝีมือเฉินรั่วรั่ว
เฉินรั่วรั่วกล้าทำได้อย่างไร?
พวกเธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด โตมาด้วยกันและเรียนด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก