กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 293 ออดอ้อนในอ้อมกอดท่านจอมพลน้อย (14)
“คุณหนูซูจื่อเม่ย อย่างน้อยคุณก็ช่วยพูดอะไรสักคำเถอะ ถึงแม่ใหญ่ของคุณจะทำเกินไปจริง ๆ แต่ก่อนหน้านี้พวกคุณก็เป็นแม่ลูกกัน อย่าทำให้ความสัมพันธ์ถึงขั้นแตกหักเลย” นายกเทศมนตรีอดพูดขึ้นมาไม่ได้
พอได้ยินคำพูดของนายกเทศมนตรี ซูซิ่วซิ่วก็เบิกตากว้างอย่างอดไม่ได้
คนที่ยืนอยู่ข้างลู่เยี่ยนคือซูจื่อเม่ยงั้นหรือ?
ผู้หญิงบ้านนอกที่ดูบ้าน ๆ ไม่น่ามองคนนั้นน่ะหรือ?
ซูซิ่วซิ่วหันไปมองซูจื่อเม่ย ในใจร้องอุทานด้วยความตกตะลึง
ยามนี้ซูจื่อเม่ยราวกับไข่มุกที่ผ่านการขัดเกลาจนเปล่งประกายงดงามในแบบของตนเอง