กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 283 ออดอ้อนในอ้อมแขนท่านจอมพลน้อย (4)
ซูจื่อเม่ยพูดไปยิ้มไป
เธอยื่นมือไปจับข้อมือเสิ่นชิง แอบตรวจดูร่างกายของอีกฝ่ายไปด้วย
ร่างกายของเสิ่นชิงอ่อนแอมาก ราวกับต้นไม้เล็ก ๆ ที่แห้งเหี่ยว แค่ลมพัดเบา ๆ ก็หักได้แล้ว
ซูจื่อเม่ยวางมือของเสิ่นชิงลงอย่างแนบเนียน แล้วพูดอ้อมแอ้มว่า “แม่ ลูกไม่อยากอยู่ในตระกูลซูแล้ว ลูกอยากย้ายออกมาอยู่กับแม่”
“เด็กโง่ พูดอะไรเหลวไหล ตอนนี้แม่เป็นวัณโรคปอด โรคนี้ติดต่อได้นะ ถ้าลูกติดจากแม่ ต่อให้แม่ตายไปก็คงตายตาไม่หลับ”
“บอกแม่มาสิว่าลูกเจอปัญหาอะไรหรือเปล่า”