กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 275 ออดอ้อนในอ้อมแขนของนักฆ่าตัวร้าย (17)
แววตาของลู่เยี่ยนกลับเปล่งประกายจนน่าตกใจ
เขาตั้งใจฟังซูจื่อเม่ยพูดอย่างใจจดใจจ่อ อยากให้เธอพูดต่ออีกสักสองสามคำ จะได้ชมเขาให้เต็มที่
น่าเสียดายที่ซูจื่อเม่ยพูดเพียงไม่กี่ประโยคก็วางสาย
ถึงจะยังไม่ได้ยินคำชมจากซูจื่อเม่ย แต่เขาก็ไม่ชอบที่เธอคุยกับผู้ชายคนนั้นนานเกินไป
เมื่อลู่เยี่ยนคิดเช่นนั้น ในใจก็พลันเบิกบานขึ้นมา
หลังแต่งงานกัน ทั้งสองตัวติดกันราวกับฝาแฝด อยู่ด้วยกันทุกวัน และลู่เยี่ยนก็ไม่เคยฆ่าคนอีก
ตอนออกจากโลกนี้ ซูจื่อเม่ยยังรู้สึกไม่คุ้นชินอยู่บ้าง