กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 271 ออดอ้อนในอ้อมแขนนักฆ่าตัวร้าย (13)
ลู่เยี่ยนหลุบตาลง น้ำเสียงราบเรียบไร้คลื่นอารมณ์ “คุณฟังผิดไปแล้วมั้ง”
ซูจื่อเม่ยจ้องลู่เยี่ยนเขม็ง พอได้ยินคำตอบก็ถอนหายใจโล่งอกทันที ความยินดีฉายชัดบนใบหน้า ก่อนจะยกมือทุบหัวตัวเองอย่างหงุดหงิด “ฉันก็ว่าแล้ว คุณเพื่อนบ้านแสนดีขนาดนี้ จะวางยาฉันได้ยังไง”
“แล้วคำตอบของคุณล่ะ?” ลู่เยี่ยนไม่กล้ามองสีหน้าของซูจื่อเม่ย
และไม่กล้าปล่อยให้ซูจื่อเม่ยพูดต่อ
เพราะทุกครั้งที่ซูจื่อเม่ยพูดว่า “คุณเพื่อนบ้าน คุณเป็นคนดีจัง” หรือ “คุณเพื่อนบ้าน คุณดีต่อฉันเหลือเกิน” เขาก็จะเกลียดตัวเองจับใจ