กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 214 ออดอ้อนในอ้อมแขนองค์รัชทายาท
“ได้ยินว่าท่านเป็นนางกำนัลข้างกายองค์ชายใหญ่ ข้าอยากพบองค์ชายใหญ่สักหน่อย ไม่ทราบว่าจะช่วยอำนวยความสะดวกให้ได้หรือไม่”
สวีจิ่นมองซูจื่อเม่ยด้วยรอยยิ้ม โดยไม่รู้สึกเลยว่ามีอะไรผิดปกติ
ซูจื่อเม่ยกวาดตามองสวีจิ่นตั้งแต่หัวจรดเท้า “ขอถามว่าท่านคือ?”
สายตาของซูจื่อเม่ยเต็มไปด้วยการพินิจ ทำให้สวีจิ่นรู้สึกอับอายอยู่บ้าง
แม้ซูจื่อเม่ยจะเป็นนางกำนัลอาวุโส แต่ถึงอย่างไรก็เป็นเพียงสาวใช้ที่คอยปรนนิบัติคนอื่น ในบ้านคนธรรมดาต่อให้ถูกนายท่านตีตายก็ไม่ต้องรับโทษ
ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ลู่ซิงเจ๋อก็ไม่มีตำแหน่งอะไร แม้จะมีฐานะเป็นองค์ชาย แต่ก็ไม่มีตำแหน่งหน้าที่ใด ๆ