กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 210 ออดอ้อนในอ้อมแขนองค์รัชทายาท
เมื่อเห็นแผลเป็นบนใบหน้าของซูจื่อเม่ย ลู่ซิงเจ๋อก็พอใจมาก
ตราบใดที่ไม่เจอคนตาถั่ว ก็คงไม่มีใครชอบซูจื่อเม่ยหรอกกระมัง
ต่อให้ซูจื่อเม่ยชอบใครขึ้นมาจริง ๆ ด้วยนิสัยทะนงในศักดิ์ศรีของนาง เขาแค่ยัดเยียดภรรยาแสนสวยกับอนุภรรยาให้คนผู้นั้นสักสองสามคน ซูจื่อเม่ยก็คงตัดใจแน่
ซูจื่อเม่ยไม่เข้าใจว่าลู่ซิงเจ๋อพูดเช่นนี้ด้วยเหตุใด แต่ก็พยักหน้า “ฝ่าพระบาทวางพระทัยเถิด จื่อเม่ยยังมีเรื่องใหญ่ที่ต้องทำ ย่อมไม่ถลำเข้าไปในความรักหรอก”
“ข้าได้ยินว่าตอนข้าไม่อยู่ ฝ่าพระบาทฆ่าคนไปไม่น้อยหรือ?”