กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 200 ออดอ้อนในอ้อมกอดองค์รัชทายาท
“หากผ่านเมืองสือจื่อ ข้าจะไปดูที่บ้านเจ้าให้ ต่อให้ไม่ผ่าน ข้าก็จะช่วยสอบถามให้”
“ขอบคุณท่าน พี่จื่อเม่ย”
อันที่จริงโต้วโค่วไม่เคยคิดเลยว่าซูจื่อเม่ยจะตอบตกลง
ในสายตาของนาง ซูจื่อเม่ยยังคงเป็นคนที่เข้าหายากอยู่บ้าง อีกทั้งนางกำนัลชั้นผู้น้อยก็แทบไม่มีโอกาสออกไปไหนตามใจชอบ
คำขอของนางจึงค่อนข้างทำได้ยาก
เมื่อเห็นสายตาซาบซึ้งของโต้วโค่ว ซูจื่อเม่ยกลับรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาเล็กน้อย