กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 191 ออดอ้อนในอ้อมกอดองค์รัชทายาท
เลือดที่ไหลมากเพียงใด สุดท้ายก็ต้องหยุด ไม่ได้ไหลไปตลอด
แต่ในยุคโบราณที่เทคโนโลยีการแพทย์ล้าหลัง บาดแผลติดเชื้อได้ง่ายมาก
แม้แต่พระสนมที่ไม่ได้รับความโปรดปรานในวังยังแทบไม่มีโอกาสได้รักษา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนางกำนัลที่มีฐานะต่ำต้อย
หากไม่มีผู้ใจดีช่วยเหลือ ซูจื่อเม่ยคงผ่านพ้นไปได้ยาก
แม้ในใจจะคิดพลิกแพลงไปสารพัด ซูจื่อเม่ยก็ยังคำนับอย่างนอบน้อม “ขอบพระทัยฝ่าพระบาท”
ซูจื่อเม่ยลากร่างกายที่เวียนหัวกลับไปยังที่พักของร่างนี้
ที่พักของนางกำนัลเรียบง่ายอย่างยิ่ง นางกำนัลสี่คนนอนรวมกันบนเตียงไม้ยาว