กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 164 ท่านประธานสาวจอมบงการกับเลขาตัวน้อยของเขา
“แน่นอนสิ ฉันรับปากไปแล้ว” ซูจื่อเม่ยมองหลินซีเช่อด้วยสายตาราวกับจะบอกว่า นี่คุณโง่หรือเปล่า
จากนั้นเธอก็ใช้เท้าเตะหลินซีเช่ออย่างไม่สบอารมณ์ “ฉันหิวแล้ว”
นิ้วเท้าขาวเนียนของซูจื่อเม่ยเปล่งประกายใต้แสงไฟ งดงามจนยากจะละสายตา
หลินซีเช่อมองฝ่าเท้าขาวผ่องของซูจื่อเม่ย แล้วหัวเราะเสียงเบา “เดี๋ยวผมไปทำอะไรให้กิน”
ซูจื่อเม่ยสวมรองเท้าแตะ เดินตึกตักนำหน้าหลินซีเช่อไป ก่อนหยุดกะทันหันแล้วใช้คางชี้ไปทางห้องครัว “โน่น ห้องครัว”