กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 150 ท่านประธานสาวจอมบงการกับเลขาตัวน้อยของเธอ
007 ฟังซูจื่อเม่ยบ่นอย่างไร้อารมณ์
“ฉันสงสัยว่าโฮสต์กำลังอวดความรักอยู่ และฉันมีหลักฐานด้วย”
คราวนี้เยี่ยนเจ๋อจากไปก่อนซูจื่อเม่ย ก่อนจากไปเขาจับมือเธอแน่นขึ้นมาฉับพลัน ดวงตาคมปลาบยังคงคมกริบไม่ต่างจากวันวาน
“จำไว้…ฉันชื่อลู่เยี่ยน”
ลู่เยี่ยน!
ซูจื่อเม่ยรู้สึกว่าชื่อนี้คุ้นหูอยู่บ้าง แต่กลับนึกอย่างไรก็นึกไม่ออก
เธอจากโลกนี้ไปอย่างมึนงง