กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92 ออดอ้อนในอ้อมแขนขาใหญ่ประจำโรงเรียน
เยี่ยนเจ๋อยกมุมปากขึ้น ซูจื่อเม่ยเป็นคนขี้อาย ไม่รู้จักปฏิเสธ
เฉินถิงถิงให้พวกเขาสองคนนั่งด้วยกัน ขอแค่เขาไม่ขยับ ซูจื่อเม่ยกับยัยโง่นั่นก็ต้องเป็นฝ่ายย้ายที่เอง ที่นั่งของเขาอยู่แถวหลังสุดของห้อง
เขาต้องนั่งเฝ้าถังขยะอยู่ตลอด กลิ่นเปรี้ยวเหม็นของถังขยะซึมเข้ามาในหัวทุกวี่ทุกวัน
บ่อยครั้งยังมีแมลงวันบินว่อนอยู่ในอากาศด้วย
คุณหนูผู้บอบบางอย่างซูจื่อเม่ยคงทนไม่ไหวหรอก
เยี่ยนเจ๋อแทบรอไม่ไหวที่จะได้เห็นซูจื่อเม่ยร้องไห้โวยวายแล้วย้ายหนีจากที่นั่งนี้
คุณหนูตระกูลร่ำรวยที่ทั้งอ่อนแอและบอบบาง ท่าทางร้องไห้สะอึกสะอื้นของเธอชวนให้คาดหวังจริง ๆ