กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 83 ออดอ้อนในอ้อมกอดท่านจอมมาร
ซูจื่อเม่ยอดเบิกตากว้างไม่ได้ ก่อนหน้านี้เขาเคยบอกม่ออวิ๋นเซิงว่าอยากให้ม่ออวิ๋นเซิงเหลือพระรองไว้ให้เขาจัดการเอง
ตอนนั้นม่ออวิ๋นเซิงปฏิเสธเขาอย่างชัดเจนแท้ ๆ
ไม่คิดเลยว่าเขาจะยังจำได้
“อะไร? ไม่ยินดีหรือ?”
“ไม่ใช่เช่นนั้นแน่นอน” ซูจื่อเม่ยรีบรับคำ
“ข้าไม่อยากให้เขาตาย ข้าอยากขังเขาไว้ในนรกเพลิงเหมันต์ ให้เขาลิ้มรสความทรมานในนรกเพลิงเหมันต์ แล้วค่อยประหารเขาในอีก 1,000 ปี”
“นรกเพลิงเหมันต์หรือ? เจ้าไม่ได้คิดจะปล่อยเขาไปหรอกใช่ไหม?” ม่ออวิ๋นเซิงหรี่ตา น้ำเสียงลากยาว
ซูจื่อเม่ยเม้มริมฝีปาก เขาลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท
แต่ตอนนี้พระรองยังตายไม่ได้