กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 77 ออดอ้อนในอ้อมอกท่านจอมมาร
“ฮือ ๆ ท่านโฮสต์ ในที่สุดฉันก็ได้เจอคุณแล้ว” เพราะมีม่ออวิ๋นเซิงอยู่ ทั้งสองจึงไม่กล้าพูดเสียงดัง ได้แต่ใช้การส่งกระแสจิตคุยกัน
ภายนอกแสนน่ารักของ 007 เต็มไปด้วยความคับแค้น ใต้ตาดำคล้ำเป็นวงใหญ่ ดูอิดโรยอย่างยิ่ง
“ท่านโฮสต์ ช่วงที่คุณไม่อยู่ ฉันเหงามากเลย ทุกวันได้แต่กินสัตว์อะไรสักอย่างที่พวกนั้นเลี้ยงไว้ แถมยังเป็นเนื้อดิบอีก ไม่อร่อยเลยสักนิด”
007 น้อยใจสุด ๆ พอเห็นซูจื่อเม่ย แพนด้าทั้งตัวก็แผ่รังสีหดหู่ออกมาอย่างเข้มข้น
“ไม่เป็นไรแล้ว 007 ฉันคุยกับม่ออวิ๋นเซิงเรียบร้อย ตั้งแต่วันนี้ไปเธอก็ตามฉันได้ตลอดแล้ว”