กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 สร้างความเจริญในยุคแปดสิบ
“ของสิ่งนี้สวยเกินไปแล้ว!” ดวงตาถงถงเป็นประกาย
บรรจุภัณฑ์ของสิ่งนี้ยังสวยกว่าของในห้างสรรพสินค้าเสียอีก แวบเดียวก็ดูออกว่าราคาไม่ธรรมดา
เฉินอวี้เป็นคนใจร้ายขนาดนั้น ทำไมถึงยอมทุ่มเงินให้ซูจื่อเม่ยนักนะ?
ถงถงอิจฉาสุด ๆ “จื่อเม่ย ฉันไม่เคยเห็นของดีขนาดนี้มาก่อนเลย ให้ฉันยืมใช้สักสองสามวันได้ไหม? วางใจเถอะ แค่ไม่กี่วัน พอครบแล้วฉันจะคืนให้”
ตั้งแต่เล็กจนโต ถงถงยืมของเจ้าของร่างเดิมไปไม่น้อย ส่วนเรื่องคืนหรือ?
อย่าได้หวังเลย