กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37 สร้างความเจริญในยุคแปดสิบ
ซูจื่อเม่ยรีบถอยหลังไปหนึ่งก้าว ยกมือปกป้องท้องตัวเอง พลางมองเฉินอวี้อย่างระแวดระวัง
เฉินอวี้หัวเราะเบา ๆ “ไปเถอะ ฉันพาคุณไปซื้อของ”
“เรื่องนั้นยังไม่รีบ ฉันอยากไปดูเครื่องเจาะบ่อน้ำก่อน”
เฉินอวี้เดินตามอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล มองซูจื่อเม่ยเดินวนไปมาอย่างไร้จุดหมายเหมือนแมลงวันไร้หัว โดยไม่มีทีท่าว่าจะยื่นมือช่วยแม้แต่น้อย
กระทั่งซูจื่อเม่ยก้มหน้าคอตก เขาถึงยิ้มแล้วบีบคอเธอเบา ๆ
“อยากได้เหรอ? อ้อนวอนฉันสิ”
“หือ?” เฉินอวี้ก้มหน้าลง สบตากับซูจื่อเม่ยในระดับเดียวกัน