กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35 สร้างความเจริญในยุคแปดสิบ
เห็นจ้าวชุนเหมยร้องไห้จนเป็นแบบนี้ ซูจื่อเม่ยก็ทำอะไรไม่ถูก
“แม่ อย่าร้องไห้เลย” ซูจื่อเม่ยแนบปากกระซิบข้างหูจ้าวชุนเหมย แล้วเล่าเรื่องที่เธอพบเทคนิคการขุดบ่อน้ำให้ฟัง
จ้าวชุนเหมยหยุดร้องไห้ไปเลย เธอมองซูจื่อเม่ยอย่างตกใจ
“จริงเหรอ”
“จริงสิ” จ้าวชุนเหมยมองถงถงที่อยู่อีกด้านแล้วพูดกับเธอ “ถงถง ฉันนึกขึ้นได้ว่าป้าหวังบอกว่าไม่ค่อยสบาย ที่บ้านเรามีมันฝรั่งอยู่ เอาไปให้ป้าหวังสักหน่อยสิ”
รอจนถงถงเดินไปไกลแล้ว ซูจื่อเม่ยถึงค่อยอธิบายอย่างใจเย็น “วันนี้หนูเจอชายแก่แปลก ๆ คนหนึ่งตรงปากทางเข้าหมู่บ้าน เขาบอกว่าถูกส่งมาอยู่ที่นี่”