กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 33 สร้างความเจริญในยุคแปดสิบ
เฉินอวี้ขยับตัวเข้าไปนอนด้านในอย่างไม่รีบร้อน
ซูจื่อเม่ยล้มลงกับพื้นเต็ม ๆ
“ยังไม่ถึงวันตรุษจีนเลย ไหว้คำนับก็ไม่มีเงินอั่งเปาหรอก” เฉินอวี้ค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่ง มองซูจื่อเม่ยจากที่สูง
หน้าผากของซูจื่อเม่ยเต้นตุบ ๆ เธอเปิดอกถามเฉินอวี้ตรง ๆ “เรื่องซูตงเป็นฝีมือคุณหรือเปล่า”
“ใช่” เฉินอวี้ยื่นมือมาคว้าปอยผมของซูจื่อเม่ยแล้วกระชากแรง ๆ “แล้วไง?
คุณจะมาจับฉันหรือไง?” ในแววตาของเฉินอวี้เหมือนจะมีความคาดหวังซ่อนอยู่เล็กน้อย
ซูจื่อเม่ยเกือบคิดว่าตัวเองตาฝาด “ไม่ใช่”