กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 สร้างความเจริญในยุคแปดสิบ
ซูจื่อเม่ยอ่านแล้วขมวดคิ้ว “คนแบบนี้ขึ้นเป็นบุตรแห่งโชคชะตากับธิดาแห่งโชคชะตาได้ยังไงกัน สวรรค์ตาบอดหรือไง?”
007 ได้ยินคำพูดของซูจื่อเม่ยก็สะดุ้ง “โอ๊ย คุณยายทวด อย่าพูดแล้ว ระวังท่านพ่อวิถีสวรรค์ได้ยินแล้วหาเรื่องกลั่นแกล้งคุณเอา
ท่านพ่อวิถีสวรรค์ก็รู้แล้วว่าตัวเองผิด ถึงได้เชิญคุณมานี่ไง”
“ก็จริง” ซูจื่อเม่ยถอนหายใจ พลิกตัวไปอีกด้าน แต่พอพลิกตัวก็เห็นพ่อแม่กำลังมองนางด้วยสีหน้าเจ็บปวดใจ
นางเกือบลืมไปแล้วว่าตอนนี้ตัวเองอาศัยอยู่ในชนบท
ตระกูลซูมีห้องอยู่แค่สองห้อง ทั้งคู่เป็นเตียงเตาใหญ่แบบที่หลายคนนอนรวมกันได้