กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 24 ออดอ้อนในอ้อมแขนท่านประมุขพรรค
“เอาละ เจ้าไม่รู้หมดแล้วหรือ หากไม่มีเจ้าให้ความช่วยเหลือ ร่องรอยของซ่างกวนเยวี่ยกับโม่ฮ่าวเทียนจะรั่วไหลเร็วขนาดนี้ได้อย่างไร”
ซูจื่อเม่ยรู้ดีว่าฉู่เวยก็เป็นคนหน้าใสใจดำเหมือนกัน ภายนอกดูว่าง่าย แต่ในใจเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม
“อาเวยแค่ทนไม่ได้ที่พี่สาวไม่สนใจอาเวยอยู่หลายวัน” ฉู่เวยใช้นิ้วพันเล่นกับเส้นผมซูจื่อเม่ย พลางสูดดมกลิ่นหอมจากกายนางอย่างละโมบ
ซูจื่อเม่ยถูกฉู่เวยทำให้จั๊กจี้จนแทบนั่งไม่ติด หากฉู่เวยไม่กอดเอาไว้ นางคงตกลงไปแล้ว
ซูจื่อเม่ยอดเขกหน้าผากฉู่เวยไม่ได้ แล้วสะบัดหน้าจากไปอย่างโมโห
ฉู่เวยหัวเราะเบา ๆ แล้วก้าวไม่กี่ก้าวก็ตามซูจื่อเม่ยทัน