กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 20 ออดอ้อนในอ้อมแขนท่านประมุขพรรค
บนใบหน้าของฉู่เวยมีแววน้อยใจ “วันนั้นข้าคิดว่าพี่สาวตายไปแล้ว เสียใจแทบแย่ กว่าจะได้เจอพี่สาวอีกครั้ง ใครจะรู้ว่าพี่สาวกลับทำให้ข้าสลบ ตอนนี้ตรงต้นคอข้ายังเจ็บอยู่เลย”
ระหว่างที่พูด เขากลับไม่เอ่ยถึงเรื่องที่ซูจื่อเม่ยปล่อยให้เขาเข้าใจผิดแม้แต่น้อย
เขาไม่พูด แต่ซูจื่อเม่ยไม่อาจไม่อธิบาย
เรื่องวันนั้นเหมือนหนามที่ตำคอไว้ ปล่อยให้ติดอยู่แบบนี้ สักวันย่อมต้องเกิดเรื่อง “ท่านพ่ออยากล้างมือจากยุทธภพมานานแล้ว แต่เจ้าก็รู้ว่าท่านพ่อล่วงเกินคนในพรรคมารไว้ไม่น้อย