กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 13 ออดอ้อนในอ้อมกอดท่านประมุขพรรค
ซูจื่อเม่ยเบือนหน้าหนีอย่างอึดอัด หลบสายตาของฉู่เวย
ขนมหวานแค่ไหนก็มีวันที่กินหมด
พอกินขนมหมดแล้ว ก็ยังต้องฝึกกระบี่อยู่ดี
หยาดเหงื่อของซูจื่อเม่ยหยดลงบนพื้นหินเขียว ทุกหยดล้วนเป็นพยานถึงความพยายามของนาง
ฉู่เวยในตอนนี้ อย่างไรก็ยังแตกต่างจากฉู่เวยในชาติก่อนอยู่บ้าง ซูจื่อเม่ยคิดพลางเร่งกระบวนท่าในมือให้เร็วขึ้นอีกหลายส่วน
“อาเวย ข้าปรึกษากับท่านพ่อแล้ว อยากกำหนดวันแต่งงานเป็นวันที่แปดเดือนแปด ไม่รู้ว่าเจ้าคิดเห็นอย่างไร?” ซูจื่อเม่ยก้มหน้าลงเล็กน้อย ไม่กล้ามองสีหน้าของฉู่เวย