ตอนที่ 544 ศึกแห่งทวยเทพ

ตอนที่ 544 ศึกแห่งทวยเทพ

สงครามปะทุขึ้นในฤดูใบไม้ผลิของปีแรก

สถานที่คือในห้วงความว่างเปล่า

ที่นั่นไม่มีฤดูกาล ไม่มีกลางวันกลางคืน ไม่มีเวลา ทว่าฟิลิปยังจำได้ ตอนที่เขาก้าวเข้าสู่ความว่างเปล่านั้น บนเกาะประกายดาวในโลกมนุษย์เป็นช่วงที่อากาศอบอุ่นและดอกไม้กำลังผลิบานพอดี

เทพทั้งสิบสององค์ลงมือพร้อมกัน

ลูกแสงสีทองอร่ามลูกนั้นยื่นหนวดระโยงระยางออกมานับไม่ถ้วน ที่ปลายหนวดแต่ละเส้นล้วนมีดวงตาสีขาวบริสุทธิ์งอกอยู่หนึ่งดวง

เมื่อดวงตาลืมขึ้น ที่ใดที่สายตาทอดไปถึง มิติก็เริ่มลุกไหม้

ไม่ใช่การเผาไหม้ของเปลวไฟ แต่เป็นการเผาไหม้ของการดำรงอยู่เอง ที่ที่ถูกสายตานั้นจ้องมอง แม้แต่ความว่างเปล่าก็ยังมลายกลายเป็นความว่างเปล่าที่ลึกล้ำยิ่งกว่า