ตอนที่ 505 สอดแนมเงียบๆ

ตอนที่ 505 สอดแนมเงียบๆ

ไม่นานผู้ติดตามคนนี้ก็ละสายตากลับไป แล้วควบม้าไปข้างหน้า หางม้าสะบัดผ่านหน้าฟิลิปไปทีหนึ่ง

ฟิลิปยืนอยู่ตรงนั้น มองรถม้าพวกนั้นแล่นผ่านไปคันแล้วคันเล่า มองผู้ติดตามเหล่านั้นเดินผ่านข้างกายเขาทีละคน

สายตาของคนพวกนั้น บ้างก็เย็นชา บ้างก็ดูถูก บ้างก็ไม่ได้มองเขาเลยแม้แต่น้อย

ในสายตาพวกเขา ชายหนุ่มที่สวมผ้าคลุมสีเทายืนอยู่ใจกลางจัตุรัส ก็ไม่ต่างอะไรกับก้อนหินริมทาง

เสียงของคิลเจเดนดังขึ้นในหัวเขา น้ำเสียงกดต่ำมาก “เจ้าหนู เจ้าไม่โกรธรึไง”

ฟิลิปพูดว่า “ไม่โกรธหรอก พวกเขาไม่รู้ว่าข้าเป็นใคร”

ฟิลิปเดินไปตามริมขอบของจัตุรัสชัยชนะ

จัตุรัสใหญ่มาก เดินจากรูปปั้นไปจนถึงอีกฝั่งใช้เวลาเกือบสิบห้านาที