ตอนที่ 472 การหลอมรวมที่คาดไม่ถึง

ตอนที่ 472 การหลอมรวมที่คาดไม่ถึง

เลี่ยขมวดคิ้ว “ทำไมล่ะ”

“ตัวกลืนกินดั้งเดิมแห่งการเติบโตคือรากฐานในการมีชีวิตรอดของเผ่าวิญญาณ ถ้าหลอมรวมมัน เผ่าวิญญาณก็อาจจะต้องสูญพันธุ์”

สีหน้าของเลี่ยเคร่งเครียดขึ้นมาทันที

มู่รุ่ยอันก้มหน้าลงเงียบๆ ไม่พูดอะไร

ใบหูของเยว่เกอสั่นไหวน้อยๆ นางจ้องมองฟิลิป นัยน์ตาสีทองคู่นั้นทอประกายซับซ้อนขึ้นมาแวบหนึ่ง

“แล้ว...พวกเราจะทำยังไงกันดี” มู่รุ่ยอันถามเสียงเบา

ฟิลิปไม่ได้ตอบ

เขาเดินไปใต้ต้นไม้โบราณต้นหนึ่งแล้วนั่งลง เอาหลังพิงกับลำต้นที่ขรุขระ

เขาหลับตาลง เงียบไปอยู่นานมาก