ตอนที่ 461 ราชันขนนกเสด็จ

ตอนที่ 461 ราชันขนนกเสด็จ

เลี่ยกัดฟันแน่นจนส่งเสียงดังกรอด แต่เขาก็ยังยอมปล่อยมือจากขวานศึกแล้วถอยหลังไปหนึ่งก้าว

ร่างกายของเขายังคงเกร็งแน่น แต่ลวดลายกลายพันธุ์ค่อยๆ จางหายไป

เหล่านักรบเผ่าขนนกมองดูภาพนี้ บางคนแสยะยิ้มเยาะ บางคนดูแคลน บางคนก็ไร้ความรู้สึก

แต่นักรบเผ่าขนนกที่ดูมีอายุขึ้นมาหน่อย กลับมีประกายตาซับซ้อนวาบขึ้นมาแวบหนึ่ง

เขาสังเกตเห็นว่า มนุษย์หนุ่มคนนั้น ตั้งแต่ต้นจนจบไม่เปลี่ยนสีหน้าเลยแม้แต่น้อย

ดวงตาสองสีคู่นั้น ข้างหนึ่งดำสนิทดั่งหุบเหวลึก อีกข้างม่วงประกายดั่งเนบิวลา สงบนิ่งราวกับบ่อน้ำไร้ระลอกคลื่นสองบ่อ