กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 302 ประกายชีวิตยามเช้า
ลอว์เรนซ์ เวย์น ซ่อนตัวอยู่หลังโขดหินขรุขระนอกหมู่บ้านอยู่นานเพื่อดูท่าที
จนกระทั่งแน่ใจว่าแรงกดดันของลำดับ 4 นั้นจากไปไกลแล้วจริงๆ และแสงตะวันยามเช้าได้ส่องสว่างลงมายังซากปรักหักพังที่ไร้ซึ่งควันไฟและไอชีวิตแห่งนั้น
เขาถึงได้ลากสังขารที่แทบจะแหลกสลายกับหัวใจที่หนักอึ้ง ค่อยๆ ก้าวทีละนิดกลับมายังหมู่บ้าน
ทุกย่างก้าวเหยียบย่ำลงบนดินโคลนกับคราบเลือดที่แห้งกรัง ทุกย่างก้าวมาพร้อมกับภาพและกลิ่นที่กระแทกความรู้สึกอย่างรุนแรง
บ้านเรือนที่พังทลาย อุปกรณ์หาปลาที่กระจัดกระจายเกลื่อนกลาด รวมถึงร่างของชาวบ้านที่นอนเกลื่อนกลาดด้วยท่าทางบิดเบี้ยว ใบหน้าซีดเซียวซูบตอบ... ทั้งหมดนี้ประกอบกันกลายเป็นภาพวาดนรกอันเงียบงัน