กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 250 เรื่องสนุกเล็กๆ ในห้องโดยสารรถม้า
ฟิลิปมองชิ้นส่วนเครื่องกลพวกนั้นแล้วเงียบไปนานมาก
“ฝากขอบคุณปู่อ็อตโตแทนข้าด้วยนะ...” เสียงของเขาเบาหวิว
น้ำเสียงเขาฟังดูสงบนิ่ง แต่ทุกคำกลับเหมือนลิ่มน้ำแข็งที่ทิ่มแทงหัวใจของคาเซีย
ฟิลิปมองนาง แววตาที่เหนื่อยล้าคู่นั้นในที่สุดก็มีประกายแสงจางๆ ขึ้นมาบ้าง
เขายื่นมือซ้ายออกไป ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ยังแตะแก้มนางเบาๆ
สัมผัสนั้นแผ่วเบามาก เบาจนเหมือนขนนกปัดผ่าน
แต่คาเซียกลับรู้สึกว่าน้ำตาของตัวเองแทบจะไหลทะลักออกมา
เขาพูดว่า “รอให้ข้าแข็งแกร่งพอ รอให้ข้า...กลับไปอยู่ใต้แสงตะวัน กลับไปอยู่ข้างเจ้า”
“แล้วมันต้องนานแค่ไหนล่ะ”