กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Ego Detector
ตอนที่ 154 ตาเฒ่าจอห์นผู้ยืนดู
“อ๊ากกก!!! มือข้า! อ๊าๆๆๆ!!”
เสียงกรีดร้องโหยหวนดังทะลุค่ำคืนสายฝน
รอยแผลเล็กๆ สามจุดที่ถูกเข็มพิษทิ่มแทงบวมเป่งขึ้นมาอย่างรวดเร็วจนเห็นได้ด้วยตาเปล่า เนื้อเริ่มเขียวคล้ำและกลายเป็นสีดำ
จากนั้นผิวหนังกับกล้ามเนื้อก็เริ่มเน่าเปื่อยพุพอง ส่งกลิ่นเหม็นเน่าชวนสะอิดสะเอียนคละคลุ้ง!
พิษนี้ร้ายแรงเกินกว่าจะจินตนาการได้!
“ปีศาจ! แกมันปีศาจ!!”
ผู้หญิงอีกคนที่กำลังวิ่งหนีอยู่ด้านหลังหันกลับมาเห็นภาพนี้เข้า ก็ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ รีบสับเท้าวิ่งเร็วกว่าเดิม พริบตาเดียวก็หายลับไปตรงสุดซอย
ฟิลิปไม่ได้สนใจจุดจบของสองคนนั้นเลยแม้แต่น้อย ถึงขั้นขี้เกียจจะไล่ตาม